به یاد شور محرم

[مصباح]

سلام من به لب خشک حضرت دریا

درود من به دل و چشم و سینه سقا

نگاه زینب و چشم حسین شد خیره

به قطره قطره جسمش میانه صحرا

همان دمی که به گرداب خون عباسش

گرفت دست به پهلو و گفت یا زهرا

دلم گرفته دوباره بهانه دارد و غم

به یاد شور محرم به یاد عاشورا

به یاد میر و علمدار رفته از حرم و

نیامدن ز شریعه، به یاد تاسوعا

به یاد دختر بابایی حرم که زدند

و شد جواب نگاهش عطش، لگد، بابا

دلم فقط ز دو عالم غم تو را خواهد

عزیز ذات الهی امیر کرب و بلا

مرا و جان مرا در حریم خود بنشان

لبان ما برسان بر لبان آن صهبا

که جرعه جرعه شود جام جان ما پر از

محبت گل حیدر، حسین، خون خدا

و نیست معنی خیری عاقب غیر از

همین محبت و عشق نهفته در دلها

فدای نام شهیدان و شاهدان ازل

که خاک مقدمشان کرده کار صد عیسی

[hamed]

سر به نى در نینوا مى‏ماند اگر زینب نبود
كربلا در كربلا مى‏ماند اگر زینب نبود
چشمه فریاد مظلومیت لب تشنگان‏
در كویر تفته جا مى‏ماند اگر زینب نبود
ذو الجناح داد خواهى،بى‏سوار و بى‏لگام‏
در بیابان ها رها مى‏ماند اگر زینب نبود

چهره سرخ حقیقت یعنی آن خورشید سرخ
پشت ابرى از ریا مى‏ماند اگر زینب نبود
در شکست لشکر شمشیرها ، تیغ زبان
در نیام ادعا می ماند، اگر زینب نبود
زخمه زخمى‏ترین فریاد در چنگ سكوت‏
از طراز نغمه وامى‏ماند اگر زینب نبود
در عبور از بستر تاریخ،سیل انقلاب‏
پشت كوه فتنه‏ها مى‏ماند اگر زینب نبود
در طلوع داغ اصغر ، استخوان اشک سرخ‏
در گلوى چشم ما مى‏ماند اگر زینب نبود
قادر طهماسبی

[safirashgh]

بسم الله الرحمن الرحیم

کربلا یعنی که یار رهبری / از حسین عصر خود فرمانبری

بیعت ما شیعیان عین ولاست / زاده ی زهرا علی روح خداست

عده ای از شیعیان غافل شدند / از اطاعت از ولی کاهل شدند

راه حق در منظری دور از ولایت دیده اند / کاغذ سر نیزه را گویی که قرآن دیده اند

کیستند اینان؟ خوارج زمان / گیج و مبهوت از ولی در این زمان

خلق را در اشتباه انداختند / یوسف ما را به چاه انداختند

حواست هست امام حسین "علیه السلام "را منتظرانش به شهادت رسانند!!!!

یا صاحب الزمان روحی فداک : نه کوششی نه وفایی فقط نشستم و گفتم خدا کند که بیایی !!

[hamed]

محــرم تــو



ما را نسیم پرچم تو زنده می کند

زخمی است دل که مرهم تو زنده می کند

خشکیده بود چند صباحی قنات اشک

این چشمه را ولی غم تو زنده می کند

آه ای قتیل اشک، نفس های مرده را

شور تو، روضه و دم تو زنده می کند

ای خونبهای عشق، چه خوش گفت پیر ما:

اسلام را محرم تو زنده می کند

ما با غذای نذریتان رشد کرده ایم

جان را عطای حاتم تو زنده می کند

آقا جسارت است، ولی داغ شیعه را

انگشتر تو، خاتم تو زنده می کند

بالای تل هم آتش این قوم خفته را

آن خواهر مکرم تو زنده می کند

این کشته فتاده به هامون حسین اوست

خود را به اسم اعظم تو زنده می کند

فردای محشر و غم و طوفان وتشنگی

ما را امید زمزم تو زنده می کند


[/font]

[font=tahoma]