مهمانی تمام شد ...

[ذوالقرنین]

اگر آتشم ز آفتاب آمدم ؛ خراب خرابم ، خراب آمدم

مرا عاقبت این جنون می کشد؛غم دوست بر خاک و خون می کشد

خدایا دوباره هوایی شدم؛ ز خود بی خودم ، کربلایی شدم

چونان برق بگذشت و یک آه بود ؛که عمر سفر سخت کوتاه بود

نجف ، کربلا ، کوفه و کاظمین؛ همه جای خود وای من از حسین

من از وادی کربلا آمدم ؛ ز دیدار خون خدا آمدم

من از جانب علقمه آمدم ؛ ز مهمانی فاطمه آمدم