ای اهل حرم میر علمدار نیامد...

[safirashgh]

شیعه یعنی امتزاج نار و نور

شیعه یعنی راس خونین در تنور

شیعه یعنی هفت وادی اضطراب

شیعه یعنی تشنگی در شط آب

کیست این ساقی که بی دست آمدست

کز سبوی تیغ سر مست آمدست

آب گفتم سینه ها بی تاب شد

خیمه ها از آه و آتش آب شد

آب گفتم تشنگی بیداد کرد

کودکم بی تاب شد فریاد کرد

بر زبانش شعله آه و عطش

شد زتیر کین گلویش آبکش

آفتاب از روی زین افتاده است

مشک آبش بر زمین افتاده است

[منتظر]

بسم رب الحسین

در این زمانه که نر های ما شده ماده
به موی سیخ و به ابروی بند افتاده
حجاب دخترکان، زورکی، چهار انگشت
تفاوتی ندارد دختر و پسر از پشت
در این زمانه که کمبود غیرت و شرف است
چقدر زن که به جز شویف با همه طرف است
در این زمانه که جان ها به سیم زر بند است
به هر کجا که روی سخن از صدی چند است
به دوره ای که شیوخی ز کافران بدتر
ز راه چله نشینی شدند صاحب زر
اگر چه موسی عمران نگشته، هارونند
رفیق بیت المال و رقیب قارونند
شراب زانکه حرام است، منقلی شده اند
حسین(ع) گفته و در جنگ با علی شده اند



ادامه دارد...
شعر از حیدر توکلی

_____________________

[هُدهُد صبا]

يا حسين شهيد ..

[مریم گلی]

ای اهل زمین عید گذشت و خبر از یار نیامد
بر زخم دل فا طمه غمخوار نیامد
چند روز دگر مانده که با ناله بگوییم
ای اهل حرم میر و علمدار نیامد
سقای حسین سید و سالار نیامد
علمدار نیامد...

[منتظر]

بسم رب الحسین

در این زمانه که دین شد ز هر چه ارزان تر
کرارک و شیشه شد از نان شب فراوان تر
به دوره ای که عدو بی بهانه می تازد
که نسل شیعه و نام علی(ع) براندازد
درود بر تو جوانی که نوحه خوان شده ای
پر از خروش، سروش حسین(ع) جان شده ای
بخوان فدای تو یا حسین(ع) گفتن تو
بخوان که زنده شوم با حسین(ع) گفتن تو
بخوان فدای فدای تو و نعره های حیدی ات
فدای بانگ و تو اشک پای منبری ات
فدای این همه تاب و تب شوم تو بخوان
فدای نعره یا زینب(س) شوم تو بخوان
فدای شور و شعورت، فدای احساست
فدای گفتن ذکر حسین(ع) و عباست(ع)
اگر چه تیر حسد بر دلت نشسته بخوان
دلت شکسته از آن پهلوی شکسته بخوان

ادامه دارد...

شعر از حیدر توکلی

__________________

[هُدهُد صبا]

یک قیامت گریه در راه است می دانی چرا؟

از زمین تا آسمان آه است می دانی چرا؟

یک قیامت گریه در راه است می دانی چرا؟

بر سر هر نیزه خورشیدی ست یک ماه تمام

بر سر هر نیزه یک ماه است می دانی چرا؟

اشهد ان لا...شهادت اشهد ان لا ...شهید

محشر الله الله است می دانی چرا؟

یک بغل باران الله الصمد آورده ام

نوبهار قل هوالله است می دانی چرا؟

راه عقل از آن طرف راه جنون از این طرف

راه اگر راه است این راه است می دانی چرا؟

از رگ گردن بیا بگذر که او نزدیک توست

فرصت دیدار کوتاه است می دانی چرا؟

از کجا معلوم شاید ناگهانت برگزید

انتخاب عشق ناگاه است می دانی چرا؟

از محرم دم به دم هر چند ماتم می چکد

باز اما بهترین ماه است می دانی چرا


شاعر: علیرضا قزوه

[منتظر]

بسم رب الحسین

نفس بزن زحسین (ع) و به نَفس غالب باش
بخوان همیشه، فقط بیشتر مراقب باش
بخوان و آگه از این باش از که می خوانی
مباد آنکه ز غفلت دلی بلرزانی
مخون تو سَبک سَبُک یا که شعر موهونی
بخوان ز شعر بزرگان به لحن محزونی
بخوان اگر چه حسودان عناد می ورزند
تمامشان به یکی موی تو نمی ارزند
جماعتی که فقط شفشفه را بلدند به
وقت جنگ و شهادت تقیه را بلدند
نه جبهه رفته، نه جنگیده، نه پی رزمند
همیشه پایه غیبت، میان هر بزمند
همیشه ساز مخالف زده چو خارجیان
تمام شیعه، ولی پیرو خوارجیان
گمان مبر که فقط این زمان و با تو لبخند
به پیکر همه تاریخ استخوان کنجد
به صفحه صفحه تاریخ این بود مشهود
که بود تکیه دشمن به دوستان حسود

ادامه دارد...
شعر از حیدر توکلی

___________________________________________

[hamed]

[align=CENTER ID=YUI_3_2_0_1_1322653526062321]نی نامه ای دیگر ...

شعری عاشورایی از زنده یاد قیصر امین پور



خوشا از دل نم اشکی فشاندن
به آبی آتش دل را نشاندن

خوشا زان عشقبازان یاد کردن
زبان را زخمه فریاد کردن

خوشا از نی خوشا از سر سرودن
خوشا نی نامه ای دیگر سرودن

نوای نی نوایی آتشین است
بگو از سر بگیرد، دلنشین است

نوای نی نوای بی نوایی ست
هوای ناله هایش نینوایی ست

نوای نی دوای هر دل تنگ
شفای خواب گل بیماری سنگ

قلم تصویر جانکاهی ست از نی
علم، تمثیل کوتاهی ست از نی

خدا چون دست بر لوح و قلم زد
سر او را به خط نی رقم زد

دل نی ناله ها دارد از آن روز
از آن روز است نی را ناله پرسوز

چه رفت آن روز در اندیشه نی
که این سان شد پریشان بیشه نی؟

سری سرمست شور و بی قراری
چو مجنون در هوای نی سواری

پر از عشق نیستان سینه او
غم غربت غم دیرینه او

غم نی بند بند پیکر اوست
هوای آن نیستان در سر اوست

دلش را با غریبی آشنایی ست
به هم اعضای او وصل از جدایی ست

سرش بر نی، تنش در قعر گودال
ادب را گه الف گردید، گه دال

ره نی پیچ و خم بسیار دارد
نوایش زیر و بم بسیار دارد

سری بر نیزه ای منزل به منزل
به همراهش هزاران کاروان دل

چگونه پا ز گل بردارد اشتر
که با خود باری از سر دارد اشتر؟

گران باری به محمل بود بر نی
نه از سر، باری از دل بود بر نی

چو از جان پیش پای عشق سر داد
سرش بر نی، نوای عشق سر داد

به روی نیزه و شیرین زبانی!
عجب نبود ز نی شکر فشانی

اگر نی پرده ای دیگر بخواند
نیستان را به آتش می کشاند

سزد گر چشم ها در خون نشیند
چو دریا را به روی نیزه بیند

شگفتا بی سر و سامانی عشق
به روی نیزه سرگردانی عشق

ز دست عشق عالم در هیاهوست
تمام فتنه ها زیر سر اوست

[/align]

[منتظر]

بسم رب الحسین

حسود ها همه از دودمان قابیلند
هنوز آدم حوا به سوگ هابیلند
زکاهنان و زلیخا و مصر و زندانش
نکرده ظلم به یوسف کسی چو اخوانش
چه دست ها شده بسته از این حسادت ها
چه سینه ها که شکسته همین حسادت ها
چه لاله ها شده پر پر از این جهالت ها
بریده شد چقدر سر از این جهالت ها
تمام طایفه ها زخمی از همین ایلند
که جای ابرهه کشتن پی ابابیلند
سپاه ابرهه امروز فوج فوج آید
گذشته دوره فیل و سوار بر موج آید
شده است هستیمان مورد تهاجمشان
همی ز شش جهت و هم ستون پنجمشان
بخوان که دشمن قرآن همه علم شده اند
علیه شیعه، همه کفر هم قسم شده اند
بخوان عزیز دلم با تمام دلتنگی
که دوره دوره جنگ است، جنگ فرهنگی

ادامه دارد...
شعر از حیدر توکلی ________________

[منتظر]

بسم رب الحسین

به رغم دشمنی دوست نمک نشناس
بخوان ز غربت زینب(س) بخوان ز خجلت عباس(ع)
بخوان که دشمن از این خواندنت به واهمه است
بخوان که شیعه سلاحش علی(ع) و فاطمه(س) است
مبادا زخم زبان هایشان شود کاری
مبادا روی زمین این سلاح بگذاری
مشو چو اکبر ناظم ز عمر عاص عاصی
اگر به عشق تو هم خورد، انگ رقاصی
بخوان که بیشتر از پیش وقت خواندن هاست
بخوان که نخواندن تو آرزوی دشمن هاست
بگیر توشه به راه محمد(ص) و آلش
طریق نوکری از نوکر کهن سالش
بگو که گفته خمینی(ره)، امام و رهبر ما
که این حسینیه و مسجد است سنگر ما
همیشه باش مریرید و مطیع امر ولی
توکلت به خدا و توسلت به علی(ع)

پایان