میان پنجره

[nafas]

اگر چه نگاه های تو

دیگر

از آن حس وحشی من نیست

هرچند

خنده های شکوفه ی سیب

دیگر عطر مرموز قلب تورا

در صورتم نسیم نمی کند

و تشنج ملتهب قلب گداخته ات

در میان خاطرم نمی رمد

و هیچ امیدی نیست تایک لحضه پس از سال ها

صدای تورا از نزدیکتر ین فاصله ی بی مثال

از گوشی منتظر ساکت

برای بار دیگر

در یک روز بی همتای بی همتا

بنوشم

و بهت مرا ببرد به تمام حرفهای ممنوع

.......

اما تو آمده ای ...

و سلام کرده ای ...

و آن جا

میان پنجره ی آبی ...

نشسته ای ......