میان بیگانگی ویگانگی هزار خانه است

[nafas]

میان بیگانگی و یگانگی هزار خانه است.

آنکس که غریب نیست شاید که دوست نباشد.

کسانی هستند که ما به ایشان سلام می گوییم و یا ایشان به ما.

آنها با ما گرد یک میز می نشینند، چای می خورند، می گویند و می خندند.

« شما » را به « تو » ، «تو » را به هیچ بدل می کنند.

آنها می خواهند که تلقین کنندگان صمیمیت باشند.

می نشینند تا بنای تو فرو بریزد. می نشینند تا روز اندوه بزرگ.

آنگاه فرارسنده ی نجات بخش هستند.

آنچه بخواهی برای تو می آورند، حتی اگر زبان تو آن را نخواسته باشد،

و سوگند می خورند که در راه مهر، مرگ، چون نوشیدن یک فنجان چای سرد،

کم رنج است. تو را نگین می کنند در حلقه ی گذشتهایشان.

جامه هایشان را می فروشند تا برای روز تولدت دسته گلی بیاورند _

و در دفتر یادبودشان خواهند نوشت.