اولین نعمت .....اولین امانت

[nafas]

اولین نعمت ، اولین امانت

خدا را سپاس که شبم به صبح رسید ، در حالی که نمرده ام و

نه بیمارم و نه به عذاب بدترین گناهم گرفتارم.

نه عزیزانم را از من گرفته ای و نه دین و ایمانم را ...

نه فکرم آشفته است و نه سرگردانم و نه در عذابی به سر می برم

که قومهای پیش از من به آن گرفتار بودند...

خدایا از تو می خواهم ، جانم اولین نعمتی باشد که از من می ستانی

و اولین امانتی از امانت هایت که باز پس می گیری.



از خطبه ی ۲۱۵