09-06-2009, 02:10 AM
[attachment=4]ياد آفريدگار مهربان
کنج ازلت .. گوشه خلوت .. درد بي درمان .. نماز بي پايان
اشک چکيده .. بغض رهيده .. بي سر و سامان ...
بي مي و رقصان ...
ازلت تا به کي ؟ غربت تا کجا ؟؟
خدای مهربانم :
من نیز چون تو تنهایم
اما آن کجا و این کجا؟؟؟؟
تو تنهایی چون همتایت وجود ندارد
اما من... تنهاییَم تنهایی نیست. درد بی کسیست.
نمی دانم.... شاید...
می خواهم تو کَسَم باشی، تو یاورم باشی،
مونسم باشی...
تو در من باشی و من...
دلم می خواهد همواره ذکر لبم یادِ تو باشد
و شاه کلید قلبم یاد تو
خود می دانم بدم، کَمَم، ناچیزم...
برای هرچه بد کردم
برای آنچه بد بودم
"" پشیمانم... ""
ولی امیدوارم .....
امیدوار به لطف و عنایتِ تو ، به رحمَتَت
پوزشم را بپذیر و دستم رها مکن
که بی تو در این دنیای وانفسا هیچم و پوچ
خدایا من در عرش کبریایی
چو ن تویی دارم که خود ..........
" معبودا "
هر گاه سرم را به آسمان برده و از درگاهت
خواسته ای داشتم این بود
پرورگارا به من ارزانی دار
اما خوب که تامل می کنم
" همیشه خواسته ام به من ارزانی داشته باشی"
" دریغ ... "
هیچ گاه نخواستم از من بستانی
آری
همینک می گویم:
" با ر الـــــــــــها "
از من بگیر وسوسه شدن در مقابل شیطان رانده شده
از من بگیر ترس را بگیر از من غیبت کردن را
از من دور کن نا امیدی و یاس را
از من دور کن
.
.
.
یا غفار تو بخشنده ای کجا برم به جز درگت
گناه هانم در پیشگاه تو بخشوده می شود
خود گفته ای : اگر گناهان به عدد
شن ها یا ستارگان آسمان باشد
و اگر بار گناهان به سنگینی یه کوه ها باشد
باز آی باز آی هر آن چه کردی باز آیی
پروردگارا آمدم
و تو چون همیشه مرا چون طفلی در آغوش خود گرفته ای
و چه امن است در آغوشت آرمیدن
تشکر التماس دعا
کنج ازلت .. گوشه خلوت .. درد بي درمان .. نماز بي پايان
اشک چکيده .. بغض رهيده .. بي سر و سامان ...
بي مي و رقصان ...
ازلت تا به کي ؟ غربت تا کجا ؟؟
خدای مهربانم :
من نیز چون تو تنهایم
اما آن کجا و این کجا؟؟؟؟
تو تنهایی چون همتایت وجود ندارد
اما من... تنهاییَم تنهایی نیست. درد بی کسیست.
نمی دانم.... شاید...
می خواهم تو کَسَم باشی، تو یاورم باشی،
مونسم باشی...
تو در من باشی و من...
دلم می خواهد همواره ذکر لبم یادِ تو باشد
و شاه کلید قلبم یاد تو
خود می دانم بدم، کَمَم، ناچیزم...
برای هرچه بد کردم
برای آنچه بد بودم
"" پشیمانم... ""
ولی امیدوارم .....
امیدوار به لطف و عنایتِ تو ، به رحمَتَت
پوزشم را بپذیر و دستم رها مکن
که بی تو در این دنیای وانفسا هیچم و پوچ
خدایا من در عرش کبریایی
چو ن تویی دارم که خود ..........
" معبودا "
هر گاه سرم را به آسمان برده و از درگاهت
خواسته ای داشتم این بود
پرورگارا به من ارزانی دار
اما خوب که تامل می کنم
" همیشه خواسته ام به من ارزانی داشته باشی"
" دریغ ... "
هیچ گاه نخواستم از من بستانی
آری
همینک می گویم:
" با ر الـــــــــــها "
از من بگیر وسوسه شدن در مقابل شیطان رانده شده
از من بگیر ترس را بگیر از من غیبت کردن را
از من دور کن نا امیدی و یاس را
از من دور کن
.
.
.
یا غفار تو بخشنده ای کجا برم به جز درگت
گناه هانم در پیشگاه تو بخشوده می شود
خود گفته ای : اگر گناهان به عدد
شن ها یا ستارگان آسمان باشد
و اگر بار گناهان به سنگینی یه کوه ها باشد
باز آی باز آی هر آن چه کردی باز آیی
پروردگارا آمدم
و تو چون همیشه مرا چون طفلی در آغوش خود گرفته ای
و چه امن است در آغوشت آرمیدن
تشکر التماس دعا