۱۳ بهمن ۱۳۸۸, ۰۲:۰۸ عصر
بسم الله الرحمن الرحیم
آنـــانــكـه بـه عـشـق اقــتــدا كــردنــد
دل را بــه مــحــبــت آشــــنـا كـــردنــد
زحـــمـــت ديــدنــد و رحـــمـت آوردنـد
خــدمــت كـــردنـــد و بــيريــا كــردنـد
هــم پــاي بــه راه ســعـي بــنـهادنــد
هــم دســت بـــه مـخــزن دعا كـردنــد
چشـم طـمـع از كـسـان فرو بـسـتـنـد
يــعـنـي طـلـب از خـود ِ خــدا كــردنـــد
بـــا چنگ زدن بــه رشــتـه تـوحــيــــد
هــر رشــتــه و راه را رهـــا كـــردنـــــد
گـفـتـنــد و بــه فـعل هـــم در آوردنـــد
آنـــرا كــه بــــصـــدق ادّعــــا كـــردنـــد
در حـــقجــویی ز هـــم سبق بردنـد
آمـــرزش را بـــه خــتــود روا كــردنــــد
بـــا كــجــروشــان جـدالــشــان بـاقي
بـــا اهــل صـفـاي دل صــفـا كـــردنــد
بـــودنــد بـــه عــزّت و شــــرف امّـــــا
خودخواهي را ز خـود جــدا كـــردنـــد
زيــن قــدم وجود پــــاك جان، او بــود
ســرحـلـقـه نـيــم مـحـضـران او بــود
...
محمّدجواد محبت
آنـــانــكـه بـه عـشـق اقــتــدا كــردنــد
دل را بــه مــحــبــت آشــــنـا كـــردنــد
زحـــمـــت ديــدنــد و رحـــمـت آوردنـد
خــدمــت كـــردنـــد و بــيريــا كــردنـد
هــم پــاي بــه راه ســعـي بــنـهادنــد
هــم دســت بـــه مـخــزن دعا كـردنــد
چشـم طـمـع از كـسـان فرو بـسـتـنـد
يــعـنـي طـلـب از خـود ِ خــدا كــردنـــد
بـــا چنگ زدن بــه رشــتـه تـوحــيــــد
هــر رشــتــه و راه را رهـــا كـــردنـــــد
گـفـتـنــد و بــه فـعل هـــم در آوردنـــد
آنـــرا كــه بــــصـــدق ادّعــــا كـــردنـــد
در حـــقجــویی ز هـــم سبق بردنـد
آمـــرزش را بـــه خــتــود روا كــردنــــد
بـــا كــجــروشــان جـدالــشــان بـاقي
بـــا اهــل صـفـاي دل صــفـا كـــردنــد
بـــودنــد بـــه عــزّت و شــــرف امّـــــا
خودخواهي را ز خـود جــدا كـــردنـــد
زيــن قــدم وجود پــــاك جان، او بــود
ســرحـلـقـه نـيــم مـحـضـران او بــود
...
محمّدجواد محبت